Það fer að koma tími á að rjúfa þögnina sem hefur ríkt hér síðustu vikur. Ótrúlegt að ég hafi ekki tjáð mig svona lengi. Ég er í miklum átökum við sjálfa mig að reyna að druslast til að vakna og smell the coffee.
Finnst ég bara berast með straumnum einhvern veginn. Ofboðslega leiðinlegt hvað maður getur verið heiladauður og bara leyft tímanum að fljóta framhjá án þess að gera nokkuð til þess að bæta sínar aðstæður.
Ég hef það fínt, ekki misskilja. Er búin að vera pínku dugleg að hafa meira samband við fólk sem ég þekki og er ánægð með það. Er bara óánægð með framtaksleysi mitt í öðrum málum. Það er bara létt að gleyma sér þegar maður hefur vinnu til að fara í á hverjum degi og fær reglulega útborgað. Og það í sjálfu sér er jú ekki svo slæmt.
If it makes you happy, it cant be that bad!
Ég veit samt inn í mér að ég þarfa að huga að framtíðinni og áframhaldandi hamingju.
Það hefur lítið gerst undanfarnar vikur þannig séð, hef nokkrum sinnum fundið þörf hjá mér að blogga en hún hefur liðið hjá fljótt. Styrmir er í verkefnavinnu upp fyrir haus og við vorum bara með eina tölvu. Það hefur breyst til hins betra þar sem við erum núna með tvö nothæf eintök og getum þess vegna setið í sitthvoru horninu og tölvast þar til augun verða kassalaga.
Laufey vinkona mín á afmæli í dag og hún fær kveðju frá mér í tilefni dagsins. Stórt knús til þín vinkona :)