Já þá er maður kominn aftur heim og í rútínuna. Sem er bara alveg ágætt. Ég er svona að átta mig á því að ég þarf ekki að pakka aftur í töskuna fyrr en næst þegar við förum á flakk.
Við áttum mjög fína daga á Íslandi, fengum flestar tegundir af veðri en það var mjög hollt að hressa aðeins upp á kynnin við landið. Sumt var orðið mjög rósrautt í minningunni á meðan annað hafði dofnað mikið og nánast gleymst. Það er eiginlega of lítið að koma bara einu sinni á ári. Setjum þetta í nefnd ;)
Heimferðin gekk ágætlega en við urðum fyrir miklum töfum í Keflavík. Það var yfir klukkutíma bið í innritun og það þýddi að við gátum ekkert verslað í fríhöfninni. Stórsparnaður þar þetta árið :/
Það var líka svo mikill ágangur í að komast til Osló að það var yfirbókað um einhver sæti, liðið tók sér góðan hálftíma til að finna út úr því svo að við máttum gjöra svo vel að bíða. Heldur súrt, hefði frekar viljað þvælast í fríhöfninni heldur en að horfa á flugfreyjur og þjóna strunsa upp og niður ganginn til að reyna að finna upp einhver sæti handa greyið fólkinu. Ekki nóg með að það hefði verið öll þessi bið i innrituninni heldur fengum við sæti á sitthvorum staðnum líka. Og við vorum ekki þau einu. Ég tók það ekki í mál og settist bara í laust sæti við hlið Styrmis. Og það leystist á einhvern furðulegan hátt. Það kom enginn og spurði eftir sætinu og einhver annar settist í sætið sem ég átti að sitja í.
En við komumst alla leið til Osló og vorum svo heppin að ná lestinni heim á síðustu sekúndu. Hlupum úr tollinum og að lestarstoppinu, hoppuðum inn í lestina og svo lokaðist hurðin og hún rúllaði af stað. Get ekki sagt annað en að það var sæla að þurfa ekki að bíða í klukkutíma eftir næstu lest!
Á laugardaginn fórum við svo og sóttum Rán á kattahótelið. Hún hafði vakið mikla lukku þar en henni var lýst sem miklum karakter. Hún var ein af fyrstu sumarleyfisgestunum til að tékka inn og ein af þeim síðustu að tékka út. Hún komst ekki yfir andúð sína á öðrum köttum en svo virðist sem þeir séu bara fyrir neðan hennar virðingu að blanda geði við, hún sætti sig þó við að vera í opnu svæði með hinum kisunum svona oftast.
Var sett í búr með nokkrum svona sem vildu helst líka bara vera heima einir og það gekk fínt, þá föttuðu þeir að þetta þýddi ekkert að vera að kvarta. Hún er mikið fyrir að hafa samskipti við fólk og vafði hótelstýrunni gjörsamlega um fingur sér. Meðal annars fékk hún að hafa sérherbergi af og til, en hún lét alveg sjálf vita af því. Það var skotist að hurðinni á herberginu og mjálmað, nú þarf ég pásu frá hinum. Svo mjálmaði hún aftur þegar hún gat hugsað sér að blanda aðeins geði við hina, pásan búin.
Það var yndislegt að sjá að Rán hafði greinilega haft það gott í sumar. Konan var svo jákvæð og sagði þessa hluti, sem við vissum fyrir, á svo jákvæðan og skemmtilegan hátt að það var ekki hægt annað en að hlæja að þessum dyntótta og ákveðna loðbolta sem við eigum.
Við erum búin að halda henni inni núna þessu fyrstu daga, hún var fegin að koma heim, það var greinilegt. En hún var aðeins skvettin þegar voru einhver hljóð úti um helgina. Er núna bara alveg afslöppuð og sefur út í eitt, alveg eins og þetta á að vera. Er að spá í að hleypa henni út á morgun í fyrsta skipti.
Annars er lífið bara fallið í sínar föstu skorður. Styrmir byrjaði í skólanum á mánudaginn og er í undirbúningi fyrir lokaverkefni fyrstu tvær vikurnar. Svo taka við tímar í fögunum sem hann er með ásamt frekari vinnu við lokaverkefnið. Verkefnið sjálft verður svo unnið að mestu leyti í lok vorannarinnar og svo útskrifast hann í júlí.
Við erum að byrja í ræktinni á morgun og það leggst bara vel í mig. Við ætlum í tækjasalinn í sundlauginni, innifalið í kortinu er aðgangur að sundlauginni alla daga. Þeir eru með vatnseróbikk og það ætla ég að prufa, hef heyrt margt gott um það.
Jæja þetta er orðið ágætt þetta blogg. Ágætt að komast í gang með það líka, var ekki farin að nenna að skrifa neitt ennþá.
Kveðja og knús,
Bryndís
